24 Kasım Öğretmenler Günü….Öğretmenlerimin bu güzel günü kutlu olsun. Ailem başta olmak üzere tüm öğretmenlerimin önünde saygıyla eğilerek bu güzel günlerini kutluyorum.

Büyük Önder Başöğretmen Mustafa Kemal Atatürk’ün açtığı yolda yürüyebilmek ve hayatı fedakarlıklar içinde sürdürüp, insanlığın faydasına güzel işler yapmaya kendilerini adayan siz güzel öğretmenlerim bu güzel gününüz kutlu olsun…

Geçtiğimiz yıllarda kardeşimin ilk görev yeri olan ve yaklaşık sekiz yıl bir fiil Türkiye-Ermenistan sınırında öğretmenlik yapıp oradaki minik yavrularımıza aşılamaya çalıştığı vatan sevgisi, okuma aşkı ve insanlık değerleri hala dün gibi aklımda.  23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı’nı kutlamak isteyen oradaki miniklerle buluşmamı asla unutamam. Antalya’da bulunduğum yıllarda ise bu gördüğüm manzarayı çok çeşitli platformlarda paylaşıp birçok insanın düşüncelerini merak etmişimdir. Gerçekten öğretmenlik fedakarlık mıdır yoksa şartlar mı bunu gerektirmektedir? Sanırım Antalya –Kars arasındaki fark sadece hava şartlarından kaynaklanmamakta. İnsanların öğretmenliğe bakışı, mücadele gücü ve vermek istedikleri ,“gerçek öğretmen” kavramını ortaya çıkarmakta. Yoksa 24 Kasım Öğretmenler Günü’nü sadece pahalı hediyeler alıp, çiçeklerle öğretmenlerimizin hatırlanması  olarak algılayan zihniyetle fazla bir paylaşım içine girmek neredeyse imkansız.

Bugünü bir gün olarak konuşmak, anneler- babalar, sevgililer gününde insanları tüketim toplumu olarak alıştırmaya yönelik düşünce tarzıyla benzeşiyor. Öğretmenlerimizin nasıl daha iyi şartlarda yaşayıp, topluma fayda sağlayabileceği, ne şekilde daha farklı bakış açılarıyla eğitim sistemine katkı verebileceği, öğretmenlerimizi sadece bugün değil sürekli gündemde tutarak başarıya nasıl ulaşılabileceğine ilişkin yanıtlar maalesef büyük soru işaretleriyle dolu. Umarım bundan sonraki zaman artık “gerçek öğretmenlik” kavramının tartışılacağı bir zaman dilimi olur.

Öğretmenlerimizin her zaman hatırlanması dileğiyle…